به گزارش روابط عمومی اداره کل کتابخانههای عمومی فارس، در ادامه سلسله نشستهای «روی خط کتاب فارس» و به مناسبت سالروز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، نشست نقد و رونمایی کتاب «شاهنامه فردوسی؛ داستان فریدون» به کوشش مقتدا زمانثانی با حضور محمود رضایی دشتارژنه؛ رئیس شعبه فارس انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران و رئیس انجمن ایران شناسی شاخه دانشگاه شیراز، غلامرضا کافی؛ استاد ادبیات دانشگاه شیراز و دبیر محفل ادبی قند پارسی و علیرضا رحمانی، معاون امور کتابخانهها و همکاریهای اداره کل کتابخانههای عمومی فارس و جمعی از علاقه مندان برگزار شد.
محمود رضایی دشتارژنه، استاد دانشگاه شیراز در این مراسم با اشاره به رویکرد اثر گفت: نگارنده در این کتاب ابتدا به اندیشههای ناب نهفته در دل داستان پرداخته، سپس روایت را به صورت خلاصه و به نثر نوشته است تا مخاطب در کمترین زمان ممکن با کلیت داستان آشنا شود. در ادامه نیز داستان بخشبندی شده و هر بیت بهصورت جداگانه تشریح شده است.
وی افزود: بنای کار نویسنده بر این بوده که اثر را به کتاب کار آموزش زبان فارسی تبدیل کند تا افراد غیرفارسیزبان و کسانی که با ادبیات فارسی آشنایی کمتری دارند نیز بتوانند از آن بهره ببرند؛ از اینرو سادهترین کلمات و عبارات نیز گاه در کتاب معنا شده و به همین دلیل تکرارهایی در متن دیده میشود.
رئیس انجمن ایران شناسی، شاخه دانشگاه شیراز با اشاره به نسخه مبنای تصحیح کتاب تصریح کرد: «این اثر بر اساس چاپ مسکو تصحیح شده و نویسنده از برخی نسخههای اصلی دیگر استفاده نکرده است. در حال حاضر بهترین تصحیح شاهنامه، نسخه چهارجلدی به کوشش جلال خالقیمطلق است که باید مورد استفاده پژوهشگران قرار گیرد.
این استاد ادبیات فارسی همچنین به تحلیل داستان فریدون و ضحاک در شاهنامه پرداخت و با نگاهی اسطورهشناسانه، مشابهتهای این روایت را با اسطورههای دیگر کشورها بررسی کرد.
در ادامه این نشست، مقتدا زمانی ثانی، گردآورنده کتاب، در پاسخ به این پرسش که چرا کار خود را با داستان فریدون آغاز کرده است، گفت: سیاوش و ایرج جزو ابرچهرههای ایرانی در شاهنامه هستند که شخصیتپردازی آنها بیمانند است؛ با این حال، تصحیح شاهنامه را از داستان فریدون آغاز کردم و این کتاب در دو جلد چاپ شده است. در حال حاضر کتابهای بیژن و منیژه و سیاوش نیز به پایان رسیده و بهزودی چاپ خواهند شد.
وی درباره مخاطبان اثر افزود: مخاطب خود را از دانشآموزان دبستانی تا پژوهشگران در نظر گرفتهام و تلاش کردهام منبعی فراهم شود که هم عموم مردم و هم پژوهشگران ادبی بتوانند به آن مراجعه کنند. کار را بهصورت محدود آغاز کردهام و در نظر دارم آثار را مرحلهبهمرحله ارتقا دهم.
زمانی ثانی با تأکید بر جایگاه ادبیات در فرهنگ ایرانی اظهار کرد: زیرساخت همهچیز ادبیات است. در ادبیات کلاسیک فارسی آداب زندگی اجتماعی موج میزند و این به دلیل تاریخ تمدنی چند هزار ساله ماست. هرچند دغدغه اهل فرهنگ این است که نتوانستهایم این مجموعه غنی فرهنگی را به بطن جامعه بیاوریم.
در بخش دیگری از این مراسم، غلامرضا کافی، استاد دانشگاه شیراز و دبیر محفل ادبی قند پارسی با اشاره به مؤلفههای هویت ملی گفت: جامعهشناسان پایههای هویت را وطن، دین و زبان میدانند. هر یک از این محورها جمعیتی را گرد هم میآورد، اما هرگاه این سه در کنار هم قرار گیرند، هویت یک ملت منسجمتر میشود.
وی ادامه داد: معمولا هویتهای دین و وطن برای ما بسیار تشریح شده، اما به اهمیت زبان کمتر پرداختهایم. زبان فارسی یکی از پایههای اصلی هویت ماست که در گذر زمان باقی مانده و این را مدیون فردوسی و دیگر بزرگان ادبیات فارسی هستیم.
کافی با اشاره به نقش شاهنامه در پاسداشت هویت ایرانی گفت: پاسداشت فردوسی و کتاب گرانسنگ او اهمیت سهچندان دارد؛ زیرا شاهنامه هر سه جنبه هویتی ما را در خود دارد و همانگونه که فردوسی خود گفته، او پاسدار زبان فارسی است.
